"Çeviri: Sleepwalk3r" İyi seyirler.
Neler oluyor?
- Neden banyo yapıyorsun? - Yapmıyorum.
Kahretsin.
Neredesin?
Baba?
Sorun yok. Bir deprem daha oluyor sadece.
Yanındayım.
Yanı başındayım. Her şey yolunda.
Saatler, biri on yedi geçe durdu.
Günışığı uzunca bir süre kesildi.
Ve ardından bir dizi hafif sarsıntı…
Galiba aylardan Ekim.
Emin olamıyorum.
Yıllardır takvim kullanmıyorum.
Her yeni gün, bir öncekinden daha karanlık.
Hava soğuk, daha da soğuyor, dünya ise yavaş yavaş ölüyor.
Hiçbir hayvan kurtulamadı. Bitkilerse çoktan tarih oldu.
Yakında, dünyadaki bütün ağaçlar bir bir yıkılacak.
Yollarda, el arabası çeken mülteciler...
...silahlı eşkıyalar...
...yakıt ve yiyecek bulma telaşında.
Bir yıl içinde, tepelerde yangınlar başladı. Sonra meczup ilahileri...
İŞTE, KATLİAM VADİSİ! YEREMYA, 19:6
Yamyamlık kol geziyordu.
En büyük korku da yamyamlık.
Genelde, yiyecek konusunda endişeliyim. Her daim yiyecek...
Yiyecek, soğuk ve bir de ayakkabılarımız...
Bazen çocuğa, eski cesaret ve adalet hikâyelerinden anlatıyorum.
Gerçi hatırlamak epey zor.
Çocuk benim teminatım, tek bildiğim bu.
Eğer o, Tanrı'nın kelâmı değilse...
...demek ki Tanrı hiç konuşmuyor.
...Özgürlük Anıtı'nın meşalesine konabilirdin.
Dilini bukalemun gibi kullanabilseydin...
...tabağındaki yemeği, ellerini kullanmadan mideye indirebilirdin!
Ama annen ne derdi bu işe?
Boynunu turna misali uzatabilseydin...
...kafanı kaşımak için kolunu uzunca esnetebilirdin.
Kartal gibi gözlerin olsaydı, koşan bir tavşanı şıp diye fark ederdin...
Hadi bir göz atalım.
Burada bir şeyler olabilir. Mısır falan...
Hayır.
Yiyecekleri bitmiş.
Belki samanlıkta ot tohumu vardır.
Hiç sanmam.
Düşündüğün şey değil.
İntihar etmişler.
- Neden? - Nedenini biliyorsun.
İki tane kaldı. Biri senin için, biri benim için.
Ağzına sok ve yukarı doğru kaldır.
Tıpkı sana gösterdiğim gibi.
- Tamam. - Böyle...
Tetiği çekmen kâfi. Anladın mı?
- Tamam mıyız? - Evet.
Aç mısın?
- Sağol. Susadım. - Susadın mı?
Su ister misin?
Çok güzel görünüyorsun.
Olamaz.
Olamaz...
Bilmiyorum, bunu yapmak zorunda değiliz. Ben yapmak istemiyorum.
- Bence yapmak zorundayız. - Hayır, ben yapmak istemiyorum.
Bu nasıl bir hayat?
Ikınman gerek.
- Hayır! - Hadi ama.
Ikın.
Çabuk! Kalk!
Şuraya git, hadi! Çabuk!
Şuradaki arabaları kontrol edin!
...kafana dikkat et...
Kahretsin.
Onlara bakayım deme! Bana bak.
Bağırırsan, gebertirim. Nerelisin?
Önemi var mı?
Sen nerelisin?
Bu tüfekler için cephaneniz var mı?
Sana oraya bakma demiştim!
- Ne yiyorsunuz? - Ne bulursak onu.
- Ne bulursanız onu mu? - Evet.
O şeyi ateşlemeyeceksin herhalde?
İki mermi dışında neyin var ki? Belki de bir tane.
- Ayrıca silahın sesini duyarlar. - Belki de, ama sen duymayacaksın.
Sen duymadan, kafatasından girip beynine saplanmış olacak!
Duyabilmek için, beyninin ön lobu olması lazım. Kolikulus ya da temporal girus...
...denilen şeyler lazım. Ama sende olmayacak, çünkü hepsi çorba olacak!
Doktor musun sen?
- Hiçbir şey değilim ben. - Bir adamımız yaralandı.
Baksan çok makbule geçerdi.
- Ona bir daha bakacak olursan, kafandan mıhlarım! - Çocuk acıkmış.
Kamyona gelseniz ya? Bir şeyler yerdiniz.
Böyle sert çıkmaya ne gerek var ki?
Yiyecek bir şeyiniz yok ki.
- Hadi, gidiyoruz! - Hiçbir yere gitmiyorum.
Seni öldürmeyeceğimi düşünüyorsun galiba?
- Yanılıyorsun. - Ne düşünüyorum biliyor musun?
Ödleğin teki olduğunu düşünüyorum!
Hayatında hiç adam öldürmemişsindir.
- O da neydi? - Kim ateş etti?
Gitmiş!
Gidelim!
- Ağaçlığa! - Hadi, acele edin!
Yürüyün!
Şu tarafta!
Hadi.
İyisin. Yanındayım.
Gidelim.
Herhangi, normal bir gezici katil gibi görünmeye çalışıyorum.
Ama kalbim deli gibi çarpıyor.
Söz konusu, çocuk olunca...
...sadece bir sorum var:
"Bunu yapabilir misin?"
"Vakit geldiğinde, yapabilir misin?"
Sana bir şey olmasına izin vermeyeceğim. Sana göz kulak olacağım.
Sana her kim dokunursa, onu gebertirim!
Çünkü bu, benim işim.
Rica ederim, ağlama.
Artık gitmeliyiz.
Gidip el arabasını bulmalıyız.
Hadi.
Silahı al.
Elimizde sadece bunlar kaldı.
Çok daha önceden yapmalıydım bunu. Daha çok mermi olduğu...
...zamanlarda yapmalıydım. Neden seni dinledim bilmiyorum.
Bizi yakalayacaklar ve öldürecekler.
Önce bana tecavüz edecekler, sonra da oğluna.
Bizi öldürecekler ve yiyecekler.
- Neye mal olursa olsun... - Kes. Kes şunu!
Her şeyi yaparım.
Her şeyi.
Ne gibi?
Sana neden sorduğumu bile bilmiyorum.
Ne kadar mermi varsa kafama sıkıp, sana hiçbir şey bırakmamalıyım.
İşte yapmam gereken bu!
Lütfen böyle konuşma.
Haklısın, konuşacak bir şey kalmadı.
Kalbim, onun doğduğu gece benden kopup gitmişti.
Mecburuz... Bundan canımızı kurtaracağız. Vazgeçmeyeceğiz.
Canımı kurtarmak istemiyorum ki!
Neden anlamıyorsun?
İstemiyorum.
Neden onu da götürmeme izin vermiyorsun?
Dokunma!
Sen olmasaydın, onu da yanımda götürürdüm, biliyor musun?
Dediklerine bir bak.
Söylediklerin tam...
...deli saçması!
Diğer aileler bunu yapıyor.
Banyo zamanı.
Dinle...
...konuşmak zorundayız.
Şu ölen adam...
Pek fazla iyi insan kalmadı. Olanı bu kadar.
Kötü insanlara karşı dikkatli olmalıyız. Yapmamız gereken...
...ateşi taşımak.
Ne ateşi?
İçindeki ateşi.
- Biz hala iyi insanlar mıyız? - Evet, hala iyi insanlarız.
Elbette öyleyiz.
Peki, ne olursa olsun hep öyle mi olacağız?
Hep öyle olacağız.
O ne?
Senin için bir içecek.
Hadi bakalım.
Çok güzelmiş.
- Sen de biraz içmelisin. - Hayır, sen iç.
İçmeni istiyorum.
Köpüklüymüş.
Bu senin.
Hadi.
Geliyorum.
- Acıktım. - Biliyorum.
Ben de acıktım.
- Hala güneye mi gidiyoruz? - Elbette.
Orada yiyecek olabilir.
Her şey, sahile ulaşmamıza bağlı. Tamam mı?
Tamam.
Keşke annemin yanında olsaydım.
Keşke ölseydim diyorsun yani?
Evet.
Böyle konuşmamalısın. Bunu söylemek kötü bir şey.
Engel olamıyorum ki.
Onu düşünmeyi bırak yeter.
En azından ona veda edemez misin?
- Hayır - Hayır mı?
Hayır. Hayır.
Neden ama?
Yapamam.
Neden... Neden sabaha kadar kalmıyorsun?
Çünkü kalamam.
- Bir gece daha kalamaz mısın? - Gitmek zorundayım.
Neden?
Neden gitmek zorundasın? Neden..?!
Ona ne söylerim?
Güneye git.
Onu sıcak tut ve güneye gidin.
Burada bir kış daha geçirmeye gücünüz yetmez.
Bana neden yardım etmiyorsun?
Nereye gidiyorsun? Dışarıda hiçbir şey göremezsin bile!
Gerek yok... Görmeme gerek yok.
- Yalvarıyorum sana. - Sakın.
- Lütfen. - Hayır.
Sakın.
Gitmişti.
Soğuk hava da son armağanıydı.
Ama karanlıkta bir yerde öldü.
Anlatacak başka hikâye yok.
Bak! Renklere bak!
İçeri girmek ister misin?
Hadi.
Baba!
Kilitli olmasının bir sebebi vardır.
Bir şey olmayacak.
Her şey yolunda.
O da ne?
Aman Tanrım!
Yardım et bize, lütfen.
- Yardım et bize. - Gidelim, gidelim!
- Uzak dur benden! - Bekle, bekle!
Buradan çıkamıyoruz!
Çabuk, çabuk!
Dur!
Hayır, hayır!
Bak!
Kötü insanlar. Kötü adamlar.
Kötü adamlar. Kötü insanlar.
- Bu pencereyi kim açık bıraktı? - Koku çıksın diye açmıştım.
- Ne kokusu? - Artık kokusunu alamıyor musun?
İçmek isteyen var mı?
- Bütün gün yağmur yağdı. - Üzerimi değiştirmeye çıkıyorum.
Onlar kötü adam.
- Hayır, hayır... - Al şunu!
Korkma. Sakın korkma!
Seni yakalarlarsa, bunu herkes gibi yapmak zorundasın.
Cesur olmak zorundasın. Mecbursun!
Mecbursun. Nasıl yapılacağını biliyorsun.
Sanırım.
Ne yapıyorsun?
Çok üzgünüm.
Seni bir daha görecek miyim?
Seni ne zaman göreceğim?
- Neler oluyor? - O da neydi öyle?
Neler oluyor orada?
Kilerin kapağı açılmış.
Kahretsin.
Hadi!
- Tut onu. - Tamamdır.
Seni orospu çocuğu!
Uyan.
Buradan gitmemiz gerek. Artık gitmeliyiz.
Hadi.
Bir tane var.
Biz kimseyi yemeyiz, değil mi?
Hayır, elbette yemeyiz.
Ne kadar aç olsak da mı?
Açlıktan ölüyor olsak bile mi?
Zaten açlıktan ölüyoruz.
İyi insanlar olduğumuz için mi?
- Evet. - Bir de ateşi taşıdığımız için?
Evet.
Bu taraftan.
Burası ne baba?
Büyüdüğüm ev.
Bu, benim.
Ben çocukken Noel ağacını koyduğumuz yer burasıydı.
Çoraplarımızı da buraya asardık.
Bence bunu yapmamalıyız.
Dışarıda beklemek ister misin?
Hayır, bekle!
Hey!
Bekle!
Bekle. Dursana! Sana zarar vermeyeceğim.
Ne yapıyorsun?
- Ne yapıyorsun? - Ne var?
- Küçük bir çocuk var baba! - Ne küçük çocuğu?
- Küçük bir çocuk gördüm! - Ne yapıyorsun sen be?
Küçük bir çocuk gördüm!
- Çocuk falan yok. - Bırak! Var işte, tıpkı benim gibi.
- Gel hadi. - Hayır!
- Kes şunu! Çok korkuttun beni. - Hayır!
- Onu görmek zorundayım! - Kes şunu.
Ne oldu böyle?
Ne yapıyorsun sen yahu?
- Görmem lazım! - Neden? - Görmem lazım işte.
- Tam şurada! - Anlıyorum.
Anlıyorum. Geçti artık..
Her şey yoluna girecek.
Sahilde işlerin nasıl olacağının hayalini kuruyor.
Orada başka çocukların olacağını da düşlüyor.
Arkadaşlarıma neler olduğunu sordu.
Ona, öldüklerini...
...ve onları özlediğimi söylediğimde...
Elimde bir şey kalmadığında, bir çocuğun düşlerinin hayalini kuruyorum.
Ölecek miyiz şimdi?
Ne olacağını düşünüyorsun?
Öyle birden kendini kaybedip öleceğini mi?
Açlıktan ölmek... çok uzun bir zaman alır.
Her geçen gün bir yalan.
Ama yavaş yavaş ölüyorum.
Bu yalan değil işte.
Onu, bu dünyadan gideceğim güne hazırlıyorum.
Daha önce görmediğimiz bir şey değil ya!
Baba!
Ne var? Ne oldu?
Bak.
Çok zayıf görünüyoruz.
Zaten çok zayıfız.
Hadi, çıkalım buradan.
Annen çok güzel çalardı.
Hatırlamıyorum.
Evimizde... eskiden.
- Sorun yok. - Lütfen baba.
Lütfen.
Sorun yok.
Aman Tanrım.
Aşağı gel.
- Aşağı gel. - Ne buldun?
Her şeyi. Her şeyi buldum.
- Bütün bunlar da ne? - Yiyecek.
Yiyecek.
İşte. Etiketi okusana.
Ar...
- Armut. - Evet.
Armut.
Kahvaltıda ne istersin?
- Ne oldu? - Yok bir şey.
Bütün bunları almamız sorun olmaz mı?
Hayır. Almamızı isterlerdi.
- Onlara teşekkür etmemiz gerekmez mi? - Tabii. Buyur, et.
Böyle mi?
Hepinize bu...
...çorba ve...
...peynir için teşekkür ederim.
- Peynir. - Ve...
...bütün her şey için, dostlar.
Bu güzeldi.
Sıra sende.
Teşekkür ederim, dostlar.
Hoşuna gitti mi?
Doğru olanı yaptık, değil mi baba?
Evet.
Uyu hadi.
- Sana bir bakım yapalım. - Nasıl?
Gözlerini açma. Nasıl oldu?
- Şampuan. - Şampuan.
Nasıl görünüyorum?
Ne düşünüyorsun?
Tadına bakabilir miyim biraz?
- Neden? - Hoşuna gitmez.
Kendini garip hissettirir.
İyi misin?
Başka bir dünyadan geldim sanıyorsun, değil mi?
Sayılır...
O da neydi?
Köpek sesine benziyor.
Köpek değil.
Öyle.
Köpek işte.
Eğer köpekse, yanında biri vardır.
- Kim? - Bilmiyorum.
Öğrenmek için bekleyecek değilim.
- Hayır, ben gitmek istemiyorum. - Burası artık güvenli değil.
- Ama... - Gidiyoruz.
Bütün bu şeyleri ne yapacağız?
Alabildiğimiz kadarını almak zorundayız.
Hep kötü şeyler olacağını düşünüyorsun. Ama burayı bulduk işte.
Size verecek hiçbir şeyim yok.
İsterseniz bakabilirsiniz. Hiçbir şeyim yok.
Biz soyguncu değiliz.
Biz soyguncu değiliz dedim.
Nesiniz peki?
Senin gibiyiz.
- Ne diye beni takip ediyorsunuz madem? - Seni takip ettiğimiz yok.
- Yiyeceğimiz var, ona verebiliriz... - Ona hiçbir şey vermiyoruz.
- Korkuyor baba. - Hepimiz korkuyoruz.
Lütfen baba.
Pekâlâ, sadece bir tane.
İşte, al hadi.
- Peki kaşık? - Kaşık falan vermiyoruz.
Çek onu.
Açtın. Ye hadi, güzeldir.
Acıkmış.
Ben de görüyorum.
Bana ne soracağını biliyorum. Ama cevap hayır olacak.
Neymiş soru?
Ona bakamayız.
Bizimle akşam yemeği yer misin?
Bilmiyorum. Ne yapmam gerekiyor?
Bir şey yapman gerekmiyor. Yürüyebilir misin?
- Yardım et ona. - Yardım etmek mi?
Yürüyebilirim.
Kaç yaşındasın?
- 90. - Hadi oradan!
Sana zarar vermesinler diye, insanlara böyle mi söylüyorsun? - Öyle.
- İşe yarıyor mu? - Hayır.
- Adın ne? - Ely.
- Ely mı? - Nesi varmış Ely'ın? - Tutma onun elini.
Küçük bir çocuk. Senin mi bu ufaklık?
Oğlun mu?
Neye benziyor?
Bilmiyorum. Gözlerim pek iyi görmüyor.
- Doğru mu bu? - Evet.
Beni görebiliyor musun?
Hayır, ama orada biri var diyebilirim.
Küçük, iyi bir çocuk.
- Pekala. Artık uyuyorsun. - Olmaz. - Olur.
- İyi geceler. - İyi geceler.
- İyi geceler. - Uyu artık. - İyi geceler evlat.
Görüyor musun? Haklarım seni.
Bu çocuğu gördüğümde...
...öldüğümü sandım. O...
O bir melekti.
Zamanında bende de bir çocuk vardı. Öz oğlum.
Bir daha çocuk görebileceğimi hiç sanmıyordum.
Böyle bir şeyi göreceğim... hiç aklıma gelmezdi.
O bir melek.
Benim için, o bir Tanrı.
Umarım bu doğru değildir.
Yola böyle, son Tanrı'yla çıkmak...
...tehlikeli bir durumdan başka...
...bir şey olmazdı.
Oğluna ne oldu?
Bu konuda konuşamam.
Ne seninle, ne de başkasıyla.
Bunun geleceğini biliyordum. Bunun ya da benzer bir şeyin.
Uyarılar vardı.
Bazıları dalavere olduğunu düşünüyordu. Bense hep inandım.
Buna hazırlanmayı denedin mi peki?
Ne yapabilirsin ki?
Ne yapılacağını bilsen bile, ne yapacağını bilemezdin.
Hayatta kalan...
...son adam olacağını farz edebilir misin?
Bunu nasıl bilebilirsin ki? Yani, hayatta kalan son adam olacağını?
Bilebileceğini sanmıyorum. Öylece... oluverirsin.
- Belki Tanrı bilebilirdi. - Tanrı neyi bilebilirdi?
Tanrı neyi bilebilirdi? Ne bilebilir ki o?
Yukarıda bir Tanrı varsa bile, şimdiye kadar bize sırtını çevirmişti.
İnsanlığı her kim yaratmışsa, burada insanlık bulamayacak. Hayır, bayım.
Hayır, bayım. O yüzden, aç gözünü. Aç gözünü.
Ölmeyi diledin mi hiç?
Hayır. Böyle zamanlarda, öylesi lüks şeyler istemek aptallık olur.
- O, ölecek ve sen umursamıyorsun bile. - Yeterince umursadım.
Yiyeceğimiz tükendiğinde, belki bunu düşünmeye zaman bulursun.
Evet ama... Hep kötü adamlara dikkat et diyorsun.
O yaşlı adam kötü biri değildi. Artık bunu göremiyorsun bile.
Bunlar onu güvende tutacaktır.
- Nerede olduğumuzu biliyor musun? - Sahilin yaklaşık 160 km uzağındayız.
Kuş uçuşu.
Kuş uçuşu mu?
Yani, düz bir çizgi üzerinde yol almak. Onu da biz yapamayız.
Kuş falan kalmamıştır. Değil mi? Sadece kitaplarda.
Evet, sadece kitaplarda.
Buralarda kuş olabilir mi sence?
Öyle bir ihtimal yok.
Mars'a falan mı uçtular yoksa?
Aslına bakarsan... Geri dönelim.
Bu ne?
Gidelim, hadi!
Hayır, hayır!
Hayır!
Hey, hey, bekle! Dur!
Sorun yok, sorun yok.
Her şey yolunda.
Geçti artık.
Kötü bir rüya gördüm.
Dur.
Ona diyorum ki, rüyanda kötü şeyler olduğunu görüyorsan...
...bu, hala mücadele ediyorsun demektir. Hala hayattasın demektir.
Rüyanda iyi şeyler olduğunu görmeye başlarsan...
...işte o zaman endişelenmelisin.
Burası mı?
Hayır.
Düşündüğünden daha yakın.
Biz buradayız. İşte buralar da hep deniz.
Burası...
Mavi mi?
Deniz mi? Bilmiyorum.
Eskiden öyleydi.
Üzgünüm, mavi değilmiş.
İyi olacağız. Güneye gitmeye devam edeceğiz.
Diğer tarafta ne var?
Hiçbir şey.
Bir şeyler olmalı.
Belki bir baba ve küçük bir çocuk vardır...
...ve bizim gibi sahilde oturuyorlardır.
İyi misin? Ne oldu?
Kendimi biraz...
Tanrım.
Ateşler içindesin.
- Özür dilerim. - Sorun değil. Yanlış bir şey yapmadın ki.
Bir soru sorabilir miyim?
Elbette.
Ben ölsem ne yapardın?
Sen ölsen...
...ben de ölmek isterdim.
Benim yanımda olmak için mi?
Evet.
Senin yanında olmak için.
Ne yapıyorsun?
Şuradaki gemiye gidiyorum.
- Ne yapacaksın? - Bizim için bir şey var mı bakacağım.
Al bakalım. İyi bir gözcülük yap, tamam mı?
- Tamam. - Üşüme.
Hey! Neler oldu burada?
- Özür dilerim. - Her şeyi almışlar.
Yiyeceklerimizi.
Ayakkabılarımı.
Adi herif!
- Pekala... dinle. - Özür dilerim. İsteyerek olmadı.
- Sorun değil. - Uyuya kalmışım.
Özür dileyecek bir şey yok. Hepsini geri alacağız.
El arabasından uzak dur. Bıçağı yere bırak.
Siktir lan, bir bok bırakmıyorum!
- Canın cehenneme! - Baba, lütfen adamı öldürme.
Lütfen.
Tamam.
- Tamam. Dediğini yaptım. - Lütfen baba.
Çocuğu dinle.
- Ne zamandır bizi takip ediyorsun? - Takip mi?
Ne zamandır?!
Sizi takip ettiğim falan yok.
Baktım el arabası öylece duruyor, alayım dedim. Hepsi bu.
- Çocuğu dinle... - Üzerindekileri çıkar!
- Hayır! - Çıkar dedim! Ne varsa çıkaracaksın!
- Hayır, yapma bunu. - Çıkar!
- Tamam, sakin ol. - Gebertirim seni!
Olduğun yere mıhlarım!
Bak, işte.
Lütfen bayım.
Bunu yapmayın.
Ayakkabıları da. Yanımdaki arabaya at.
Arabaya at!
At dedim!
Bunu yapmana gerek yok dostum. Sana yalvarıyorum.
- Öğren artık! - Öğrenmek istemiyorum!
Sonsuza dek yanında olacak değilim!
Er ya da geç kendi başının çaresine bakmak zorunda kalacaksın.
Şu lanet el arabasına yardım et!
Sızlanmayı keser misin? Adam gitti artık.
- Gitmedi. - Ne yapmamı istiyorsun?
Yardım et ona, baba.
Yardım et. Karnı aç.
- Ölecek. - Her halükarda ölecek.
- Çok korkmuştu. - Ben de korkuyorum.
Anlıyor musun? Ben de korkuyorum.
Her konuda endişelenmesi gereken kişi sen değilsin!
Ne? Ne dedin?
Evet, benim!
Endişelenmesi gereken benim!
Tamam mı?
Tamam. Arkadan iterek yardım et.
Kimse var mı?
Baba.
Ne oldu? Ne buldun?
- Bu ne? - Böcek.
Yere yat!
- Baba! - Orospu çocuğu!
Hayır, hayır! Baba!
Hayır, hayır!
Seni şerefsiz!
- Burada başka kim var? - Seni pislik herif!
Ne diye bizi takip ediyorsun?
Biz kimseyi takip etmiyoruz.
Sen bizi takip ediyorsun.
Orası, orası.
Kahretsin!
Dur.
Hayır.
Bırakmak zorundayız.
Artık yapamıyorum.
Ben Tanrı olsaydım...
...dünyayı tıpkı böyle yaratırdım...
...şimdikinden farklı değil.
Böylece, yine benim olurdun...
Yine benim olurdun.
İyi misin?
- İyi misin? - Burada rahatım yerinde.
Sen devam etmelisin.
Yolda ne olabileceğini bilemezsin.
Hayır. İyileşeceksin baba.
- İyileşmek zorundasın. - Bunun olacağı çok önceden belliydi.
Sen sadece... Sadece güneye gitmeye devam et.
Her şeyi birlikte yaptığımız gibi yap.
Silahı yanından hiç ayırma.
Başkasının almasına izin verme.
İyi insanları bulman lazım. Ama risk alamazsın.
Duyuyor musun beni?
Ama ben senin yanında olmak istiyorum.
Ben de senin yanında olmak istiyorum.
Ama olamam.
Beni bırakmaya... mecbursun.
Hayır.
Beni de... Beni de yanında götür. Lütfen.
Götürebilirim sanıyordum.
- Lütfen baba. - Götüremem. - Ne yapmalıyım?
Elimi tut yeter.
Beni bırakmayacağını söylemiştin.
Biliyorum. Üzgünüm.
Canım oğlum... Canım oğlum...
Bütün kalbim senin.
Hep senindi.
Baba.
Hayır.
Baba.
Yanındaki adam nerede?
Baban mı?
Evet. Babamdı.
Belki de benimle gelmelisin.
Sen iyi adamlardan mısın?
Evet, iyi adamlardan biriyim. Neden şu tabancayı uzaklaştırmıyorsun?
Bunu kimsenin almasına izin vermemeliyim. Ne olursa olsun.
Tabancanı istemiyorum ki. Sadece, bana doğrultmanı istemiyorum.
Bak, iki seçeneğin var.
Burada babanla kalabilirsin ya da benimle gelebilirsin.
Burada kalırsan, yoldan uzak durman gerekir.
Senin iyi adam olduğunu nereden bileceğim?
Bilemezsin. Denemek zorundasın.
Çocuğun var mı?
Evet, çocuklarımız var.
Küçük bir oğlun var mı?
Küçük bir oğlum ve küçük bir kızım var.
- Oğlun kaç yaşında? - Senin yaşlarında. Belki biraz daha büyük.
Onları yemedin mi?
Hayır.
- Yani, siz insan yemiyor musunuz? - Hayır, biz insan yemiyoruz.
Peki...
...ateşi taşıyor musun?
- Ne yapıyor muyum? - Ateşi taşıyor musun?
Sen biraz tuhafsın, değil mi evlat?
Taşıyor musun?
Evet, ateşi taşıyorum.
Peki, seninle gelebilir miyim?
Evet, gelebilirsin.
Seninle her gün konuşacağım.
Asla unutmayacağım, ne olursa olsun.
Ne olursa olsun, baba.
Seni gördüğüme çok memnun oldum.
Sizi takip ediyorduk, biliyor muydun?
Seni babanla görmüştük.
Çok şanslı birisin.
Senin için çok endişelendik.
Artık endişelenmemize hiç gerek kalmadı.
Ne dersin? Tamam mı?
Tamam.
"Çeviri: Sleepwalk3r" sleepwalk3r@divxplanet.com